Ils psalms 17 da 150

Ils psalms 17 da 150

In'uraziun da David

17 audan tuttina mia sfarfatgadad per giustia, o Jehova,

guardar mes clom d'agid,

aud jau mia uraziun ch'è senza faussa.

 2 cas d'ina sentenzia gista en mia favur,

pon tes egls percorscher tge ch'è gist.

 3 Ti has examinà mes cor, ti m'has perscrutà la notg.

Co ch'ins sgarguglia il metal, m'has ti nettegià

Nagins plans perfids na vegns ti a chattar tar mai,

mia bucca n'ha ditg nagut.

 4 Quai ch'ils umans fan e fan er adina,

jau ma tegn davent da las vias dals laders e suonda uschia tes pleds.

 5 pon restar mes pass en tes fastizs,

per che mes pes na vegnian betg en paglia.

 6 Jau ta telefonesch, pertge che ti vegns a respunder a mai, o Dieu.

Curtai per mai l'ureglia e taidla mes pleds.

 7 Mussa en moda miraculusa tia amur loiala,

o salvaders da quels che tschertgan protecziun da tia vart dretga,

Protecziun cunter quels che sa dostan cunter tai.

 8 Preda mai sco la pupilla da tes egl,

jau ma zupp en la sumbriva da tias alas.

 9 Ma protegia da persunas nauschas che m'attatgan,

da mes inimis mortals che ma circumdeschan.

10 Els èn daventads senza sentiment,

cun lur bucca fan els gronds discurs.

11 Ussa ans van ellas en las stretgas,

els spetgan sin l'occasiun da far nossa fin.

12 L'inimi è sco in liun – guarì da trair preda,

sco in giuven liun che stat sin la corda.

13 t'auza, o Jehova, va encunter el e sfurza el a terra.

Jau ma deliberesch cun tia spada dal nausch uman.

14 ma deliberescha cun tes maun, o Jehova,

dals umans da quest mund, per ils quals la vita è tut,

che ti sazieschas, perquai che ti fas per il bun,

e che laschan enavos in'ierta a lur blers figls.

15 Jau sun cunter, sco gists vegn a savair tia buntad,

Da svegliar en tes preschent ma fa plaschair e ventiraivel.