Neemia 2 da 13
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 436
Neemia 2 da 13
2 Igl era il mais Nisan, il 20avel onn dal retg Artaxerxes. Sco il solit hai jau prendì il vin ch'era pront per el e dà al retg. Cunquai che jau n'era però anc mai trumpada en ses preschent,
2 m'ha el ditg: "Pertge vesas ti uschè trumpà, schebain che ti n'es betg malsaun? Quai po vegnir mo dad in cor trist." Qua hai jau gì en ina giada terribla tema.
3 Jau hai respundì: "Ditg viva il retg! Jau na poss simplamain betg esser auter che trist, sche la citad, nua che mes antenats èn sepulids, è en truccas e las portas èn arsas."
4 Il retg ha respundì: "Tge è tia supplica?" Immediat hai jau urà per il Dieu dal tschiel.
5 Lura hai jau ditg: "Sche ti es d'accord, mes retg, e ti has chattà plaschair a mai, a tes servient, lura ma tramettai per plaschair a Juda, en la citad, nua che mes antenats èn sepulids, per che jau als possia puspè reconstruir."
6 Il retg, sper il qual la consorta pussanta, leva ussa savair da mai: "Quant ditg vegn tes viadi a durar e cura turnas ti puspè?" Igl era pia dretg al retg da ma laschar trair, ed jau al numnava in temp determinà.
7 Plinavant hai jau ditg: "Sche ti es d'accord, mes retg, ma dun jau brevs als lieus en il territori al vest da l'Eufrat che ma garanteschan in viadi segir fin a Giuda.
8 Jau dumond er ina brev ad Asap, l'administratur dal Guaud roial, per ch'el ma dettia la laina da construcziun per las portas da la fortezza tar il tempel sco er per il mir da la citad e per la chasa, en la quala jau vegn a ma metter en. Il retg m'ha concedì, perquai ch'il maun bun da mes Dieu era sur mai.
9 El m'ha era dà guids e chavaliers. La finala sun jau arrivada tar ils abitants en il territori al vest da l'Eufrat ed hai dà las brevs dal retg.
10 L'oronit Sanballat ed il funcziunari ammonit Tobijap èn vegnids a savair. I tils ha malduvrà fermamain ch'insatgi era vegnì per far insatge dal bun per il pievel Israel.
11 La finala sun jau arrivada a Jerusalem e sun restà là trais dis.
12 La notg hai jau spluntà cun in pèr umens, ma ditg a nagin che m'aveva dà en il cor da far per Jerusalem. Jau n'aveva nagins animals, auter che l'in, nua che jau chavaltgava.
13 Jau sun ida la notg tras il taler ora, hai passà la funtauna da la serp gronda e sun arrivada fin tar la porta da tschendra per giuditgar il mir destruì da Jerusalem e las portas arsas da la citad.
14 Lura èsi ì vinavant fin al lieu da la funtauna ed al puz roial, ma per mes animal da chavaltgar èsi daventà memia stretg là.
15 Jau hai però cuntinuà da notg il Talau si ed hai guardà sur la paraid. Suenter sun jau vieuta e sun turnada tras il Taltor.
16 Ils sutmanaders na savevan betg nua che jau era ida e tge che jau aveva fatg, pertge che jau n'aveva anc communitgà nagut als gidieus – ni als sacerdots ni als umens cun grond'influenza ni als sutmanaders ni als auters participads a la reconstrucziun.
17 Finalmain hai jau ditg ad els: "Vus vesais gea, en tge situaziun nauscha che nus essan, che Jerusalem è en trutgs e las portas èn arsas. Vegni, ans lascha reconstruir il mir da Jerusalem per far ina fin a questa vargugna!"
18 lura als hai jau raquintà co ch'il maun bun da mes Dieu era sur da mai e tge ch'il retg aveva ditg cun mai. Qua schevan els: "Nus ans faschain vi da l'ovra e construin!" Ed els èn sa rinforzads per la lavur.
19 Cur che l'oronit Sanballat, il funcziunari ammonit Tobija ed il schem arab han udì da quai, ans han els beffegiads, ans han laschà sentir lur spretsch e ditg: "Tge faschais vus qua? Rebellis vus forsa cunter il retg?"
20 Ma jau hai fatg encunter: "Il Dieu dal tschiel, el ans vegn a gidar ad avair success, e nus ses serviturs ans vegnin a lavurar e bajegiar vi da la lavur. Ella percunter n'ha da tschertgar nagut a Jerusalem ed n'ha qua ni pretensiuns giuridicas ni istoricas."