GTranslate tscherna tia lingua

1.Moses 24 da 50

von Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 364

 

1.Moses 24 da 50

24 Abraham ussa era vegl, gia avanzà en onns, e Jehova l'aveva benedì en tuts reguards.

2 Abraham ha ditg a ses servient, il pli vegl da sia chasa cuminaivla che administrava ses entir possess: "Laschai per plaschair il maun sut mes chalun,

3 ed engir jau tar Jehova, il Dieu dal tschiel ed il Dieu da la terra, che ti na prendas per mes figl nagina dunna da las figlias dals canaaniters sut las qualas jau abitesch.

4 Jau vom enstagl en mes pajais tar mes parents e dumond ina dunna per mes figl, per Isaac."

5 Il servient ha ditg ad el: "Tge è quai, sche la dunna n'è betg pronta da vegnir cun mai qua en il pajais? Stoss jau alura manar enavos tes figl en il pajais, or dal qual ti es arrivà?"

6 "Rendai en nagin cas mes figl!", ha Abraham sa dustà.

7 "Jehova, il Dieu dal tschiel che m'ha piglià or da la chasa da mes bab ed or dal pajais da mes parents, ha discurrì cun mai ed ha engirà: "Tes descendents vegn jau a dar quest pajais. " El vegn a trametter ses anghel davant tai e ti vegns da là franc a purtar ina dunna per mes figl.

8 Sche la dunna n'è dentant betg pronta da vegnir cun tai, n'essas ti betg pli liada vi da quest sarament. Ma ti na dastgas betg far vegnir là mes figl."

9 Sin quai ha il servient mess ses maun sut il chalun da ses signur Abraham ed ha engirà ad el d'observar ses cumond.

10 Il servient ha lura prendì diesch chamels da ses patrun ed è sa mess cun da tuttas sorts bunas chaussas da ses signur sin viadi en Mesopotamia en la citad da Nahors.

11 Dador la citad ha'l laschà ir en schanuglias ils chamels vi d'in bigl. Igl era vers saira, il temp, cur che las duonnas gievan a sfuignar l'aua.

12 El ha ditg: "Jau, ti Dieu da mes signur Abraham, ma dun oz success e muss a mes signur Abraham tia amur loiala.

13 Jau stun qua vi d'ina funtauna e las figlias dals umens da la citad vegnan orasum per explotar aua.

14 Sche jau di ad ina da las dunnas giuvnas: "P.pl. laschar ir giu tes culiez da l'aua per ch'jau poss baiver, ed ella respunda: "Baiva, ed jau dun aua a tes chamels, lura duai quai esser la dunna che ti has tschernì per tes servient Isaac. Jau ma lasch percorscher che ti mussas a mes signur tia amur loiala."

15 Anc avant ch'el ha discurrì a fin, è Rebekka, la figlia da Bethuël, il figl da Milka, la dunna dal frar d'Abraham Nahor, vegnida or cun ses culiez d'aua sin la spatla.

16 La giuvna era fitg bella. Ella era ina giuvna, nagin um n'aveva gì relaziuns sexualas cun ella. Ella è ida giu tar la funtauna e s'ha puspè auzada cun in caraun plain aua.

17 Immediat è il servient vegnì encunter ad ella ed ha ditg: "Dai a mai in pitschen sitg aua or da tia crida."

18 "Baiva, meis signur", ha ella ditg, ha bainspert laschà giu il crutsch sin ses maun ed al ha dà da baiver.

19 Suenter ch'ella ha dà da baiver, ha ella ditg: "Jau stgaffesch era aua per tes chamels fin ch'els han bavì avunda."

20 Lura ha ella svidà spert ses culier en ils batschigls, curriva adina puspè tar il bigl ed ha curregì aua per tut ses chamels.

21 L'hom l'ha fixà senza pleds e smarveglià. El s'ha dumandà, sche Jehova haja forsa regalà success a ses viadi.

22 Cur ch'ils chamels avevan bavì avunda, ha l'um tratg ora ina zanga d'aur per Rebekka che ha tratg ina mesa schibetta e dus bratschs dad aur che han gì ina greva sfessa.

23 El l'ha dumandà: "Di p.pl. da tge figlia che ti es. Ha tes bab en sia chasa plazza per nus per star sur notg?"

24 Ella ha respundì: "Jau sun la figlia da Bethuël, il figl da Milka ch'ella ha parturì Nahor.

25 Nus avain strom, ina massa pavel ed era lieu per per pernottar.

26 Qua è l'um s'enclinà ed è sa bittà davant Jehova.

27 El ha ditg: "Jau, il Dieu da mes signur Abraham, duai esser ludà perquai ch'el ha mantegnì sia amur loiala e sia fidaivladad envers mes patrun. Jau m'ha manà tar la chasa dals frars da mes patrun."

28 La giuvna ei currida tier la casa da sia mumma per raquintar tgei ch'ei schabegiau.

29 Rebekka aveva ussa in frar che numnava labans. Laban fascheva prescha tar l'um sper la funtauna ora.

30 Cura ch'el ha vis il rintg da nas e la pipa da sia sora ed udì che sia sora Rebekka ha raquintà: "Uschia ed uschia ha l'um discurrì cun mai", uschia è el ì a l'um che steva anc adina a la funtauna tar ils chamels.

31 "Vegni che ti es benedì da Jehova", ha el ditg. "Pertge stais ti qua tras? Jau hai preparà tut en chasa e fatg plaz era per ils chamels."

32 sinaquai es l'hom rivà in chasa. El sellava ils chamels, tils provediva cun strom e pavel ed ha purtà a lavar aua als peis ed als umens chi d'eiran cun el.

33 Cur ch'ins al vuleva mangiar, ha el dentant manegià: "Jau mangia pir cura che jau hai ditg tge che jau hai da dir." "Discurra!", ha dumandà Laban.

34 "Jau sun servient dad Abraham", ha el raquintà.

35 "Jehova ha benedì mes patrun. El al ha fatg fitg bain ed al ha dà nursas ed arments, argient ed aur, serviturs e servientas, chamels ed asens.

36 Era ha Sara, la dunna da mes patrun, parturì ad el in figl cura ch'ella era gia veglia e mes patrun al dat tut ses possess.

37 Jau hai stuì engirar insatge a mes patrun. El ha ditg: "Per mes figl na dastgas ti betg prender dunna da las figlias dals canaaniters, nua che jau abitesch.

38 Na – va plitost a la chasa da mes bab e da mia famiglia e va a clamar ina dunna per mes figl.

39 Ma jau hai ditg a mes patrun: 'Tge èsi, sche la dunna na vul betg vegnir cun ella?'

40 El m'ha respundì: "Jehova, avant che jau vom per mia via, vegn jau a trametter ses anghel cun tai e vegn segir ad avair success a tes viadi. Ti duessas prender or da mia famiglia ed or da la chasa da mes bab ina dunna per mes figl.

41 Ti n'es betg pli liada a Tes engirament, cura che ti vas tar mia famiglia e na ta dattan betg la dunna. Quai ta privescha da tes engirament.

42 Cura che jau sun vegnida oz tar la funtauna, hai jau ditg: "Jau, ti Dieu da mes signur Abraham, sche ti vuls che mes viadi haja success,

43 duai capitar il suandant: jau stun qua vi d'ina funtauna. Sch'ina dunna giuvna va a chavar l'aua, vegn jau a dir ad ella: "Lascha mai per plaschair baiver in pau aua or da tia crida."

44 E sch'ella respunda: "Baiva, ed jau creesch er aua per tes chamels", duess ella esser la dunna che Jehova ha tschernì il figl da mes patrun.

45 Strusch che jau aveva ditg quai, lura è era gia Rebekka vegnida ora cun sia crida sin la spatla. Ella è ida giu tar la funtauna ed ha entschet a dar aua. Jau l'hai ditg: "Dai jau per plaschair da baiver insatge.

46 Qua ha ella bainspert prendì sia crida giu da la spatla ed ha ditg: "baiver, ed jau dun aua a tes chamels. Lura hai jau bavì ed ella ha era dà aua als chamels.

47 Suenter l'hai jau dumandà: 'Tge figlia es ti?' Ella ha respundì: 'Jau sun la figlia da Bethuël, il figl da Nahor che Milka ha parturì ad ella.

48 Jau hai incharnà, ma bittava avant Jehova e prio Jehova, il Dieu da mes signur Abraham che m'aveva manà sin la dretga via per prender la figlia dal frar da mes patrun per ses figl.

49 ma di ussa, sche vus vulais mussar amur e fidaivladad loiala vers mes signur. Sche betg, ma di quai era a mai, per ch'jau possia cuntinuar mia via en ina direcziun u l'autra."

50 Laban e Bethuël han replitgà: "Quai vegn da Jehova. Nus na pudain dir ni gea ni na a tai.

51 Qua, Rebekka è davant tai. Prenda ella e va. Ella duai daventar la dunna dal figl da tes patrun, sco che Jehova ha ditg."

52 Cur che Abraham Diener ha udì quai, è el s'enclinà da Jehova fin sin il terratsch.

53 Il servient ha pachetà ornaments d'or e d'argient e vestgadira e la ha regalà a Rebekka. Eir ha'l surdat regals prezius a ses frar ed a sia mamma.

54 Suenter ha el mangià e bavì ed ils umens ch'eran cun el ed els han passentà la notg là.

Cura ch'il servient è levà la damaun, ha el dumandà: "Laschai ir tar mes patrun."

55 Ses frar e sia mamma han ditg: "Sche la giuvna resta almain anc 10 dis tar nus, lura po ella ir."

56 Ma el ha replitgà: "Sch'jau na ma tegn betg si. Sco che Vus vesais, ha Jehova fatg mes viadi tar il success. Jau ma lasch ir per ch'jau possia turnar tar mes patrun."

57 Els schevan: "Nus clomain la dunna giuvna e nus dumandain ella sezza."

58 Els han clamà Rebekka e dumandà: "Vul ti ir cun quest um?" "Gea, jau vom cun el", ha ella respundì.

59 Qua han els laschà ir lur sora Rebekka cun lur matta d'uffants sco er cun Abraham Diener e ses umens.

60 Els han benedì Rebekka ed han ditg ad ella: "Nossa sora, ti duais daventar milli giadas, e tes descendents duain prender en possess il porta da quels, dals quals els vegnan odiads."

61 Rebekka e sias servituras s'han auzadas ed han rivà sin ils chamels. Uschia ha il servient Rebekka prendì ed è sa mess sin via.

62 Isaac era gest vegnius ord direcziun da Beer-Lahai-Roip, perquei ch'el habitava el territori dil Negeb.

63 Isaac era ì sin il champ da la saira per meditar. Cur ch'el guardava ensi, veseva el che chamels vegnivan.

64 Eir Rebekka ha guardà oura ed ha scuvert Isaac. Ella è ida immediatamain giu dal chamel.

65 Lura ha ella dumandà il servient: "Tgi è l'um che vegn encunter a nus qua sin la champagna?" "Quai è mes patrun", ha respundì il servient. Qua ha ella zuppentà sia fatscha.

66 Il servient ha lura raquintà Isaac tge ch'el ha tut fatg.

67 sün quai ha Isaac Rebekka manà aint illa tenda da sia mamma Sara. Uschè tilla ha'l piglià a sia duonna. Isaac la ha guadagnà ed ha chattà consolaziun davo la perdita da sia mamma.