Ils psalms 104 fin 150

Ils psalms 104 fin 150

104 Jau vi ludar Dieu.

O Jahwe, mes Dieu, ti es fitg grond.

Cun maiestad e pumpa es ti vestgì.

 2 Ti es en la glisch sco en ina creanza.

Il tschiel stendas ti sco in sientamauns.

 3 Las travs da ses locals superiurs fixeschan el en l'aua suren,

el fa ils nivels per ses auto

i va vinavant sin las alas dal vent

 4 Ses anghels fa el or da spierts,

ses servients per in fieu che consumescha.

 5 El ha francà la terra fermamain sin ses fundaments.

Per adina etern na vegn ella betg stuschada dal plaz.

 6 Cun aua bassa t'has ti cuvrì ella sco cun ina chaussa.

Las massas d'aua eran sur las muntognas.

 7 Sin tes pled da pussanza èn els fugids.

Cura che tes donaturs han spluntà, èn els vegnids en panica –

 Otg muntognas van si, valladas van engiu –

en il lieu che ti has segir per els.

 9 Ti has mess in cunfin ch'els na duessan betg surpassar,

per ch'els na cuvrian mai pli la terra.

10 funtaunas lascha el ir auals en las vals,

Tranter las muntognas sa schluittan ellas per lung.

11 Els dattan aua a tut ils animals selvadis dal pajais,

Ils asens selvadis smatgan lur said.

12 Sur els sgarguglian ils utschels dal tschiel,

en in fegl gross sfeglian els lur chanzuns.

13 El bitta si las muntognas da sias regiuns superiuras.

Cun il retgav da las ovras vegn la terra saziada.

14 pastgiras lascha el crescher per il muvel

e plantas che l'umanitad po nizzegiar,

per explotar victualias dal pajais:

15 vins che legran il cor dals umans,

ieli da fatscha traglischanta

e paun che rinforza il cor da l'uman moribund.t

16 Las plantas da Jehova vegnan saziadas,

las abdicaziuns dal Libanon ch'el ha plantà,

17 là, nua ch'ils utschels gnivan.

La cicogna è a chasa en ils gnieus da la guardia.

18 Per ils capricorns èn qua las muntognas autas

ed ils tetgs pluschains chattan protecziun en il grip sfratgà.

19 El ha fat la glüna per determinar las uras fixadas.

Il sulegl sa exact cura ch'el duai ir suten.

20 Ti tramettais la stgiraglia, e la notg rumpa natiers,

Tut ils animals selvadis dal guaud sa stendan ussa enturn.

21 liunins traglischan suenter lur preda

e tschertgan il nutriment che vegn da Dieu.

22 Cur ch'il sulegl va si,

sa retrair e sa metter en lur taunas.

23 L'uman sa metta vi da sia lavur

e sa stenta fin la saira.

24 Quantas èn tias ovras, era signur!

En sabientscha has ti fatg tuts.

La terra è plaina da quai che ti has creà.

25 Qua è la mar, uschè lunsch ed uschè lunsch,

nua ch'i sa tracta da numerusas creatiras pitschnas e grondas.

26 Las bartgas vegnan manadas tras

ed era da la Leviathana che ti has furmà per giugar ella.

27 Vus essas tuts insistents sin tai,

per che ti als dettias il dretg mument lur nutriment.

28 Tge che ti retschaivas dad els.

Cura che ti avras tes maun, vegnan els saziads cun buna glieud.

29 Sche ti zuppas la fatscha, èn els inquietads.

Sch'ins als prenda davent il spiert, moran els e turnan tar la pulvra.

30 Sche ti mettas ora tes spiert, vegns ti a lavurar,

e ti renoveschas la surfatscha dal terratrembel.

31 La gloria da Jehova vegn ad exister en l'eternitad.

Jahwe ha plaschair da sias ovras.

32 El mira silla tiara ed ella trembla.

El entaupa las muntognas ed els fiman.

33 Jau vegn a chantar mia vita al signur.

Jau vegn a chantar chanzuns a mes Dieu uschè ditg che jau viv.

34 plaschan ad el mes patratgs.

Jau vegn ad esser mes plaschair.

35 Ils putgads vegnan a svanir da la terra

ed ils nauschs na vegnan betg pli ad exister.

Jau vi ludar Dieu. Prezi Jah!