1.Moses 41 da 50
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 392
1.Moses 41 da 50
41 Davo duos ons cumplains ha il farao gnü ün sömmi: el es stat al Nil,
2 cura che tuttenina èn vegnidas or dal flum set bellas vatgas grassas ed han pasculà en l'erva dal Nil.
3 Suenter ellas èn vegnidas anc ina giada set vatgas or dal Nil. Ellas eran grittas e magras e sa mettevan a la riva sper las vatgas grassas.
4 Las vatgas tridas e magras vegnan alura si las set bellas vatgas grassas. Qua è il farao vegnì alert.
5 Suenter è el puspè sa durmentà ed ha gì in segund siemi: el ha vis set ureglias plainas e bunas, da crescher vi d'ina mesaglina.
6 Silsuenter creschan qua set spinas satiglias e setgadas dal vent da l'ost.
7 Las ureglias satiglias han cumenzà a tragutter las set ureglias plainas e bunas. Qua è il farao sa sveglià ed ha percurschì ch'el aveva siemià.
8 La damaun d'eira'l però inquietà pervi da quai. El ha laschà ir a l'Egipta tut ils augsegners e tut ils sabis ed als ha raquintà ses siemis. Ma nagin nun ha pudì tradir per el.
9 Qua è il pli aut da la bucca sa vulvì al farao ed ha ditg: "Jau confess oz mes putgads.
10 Il farao è ina giada sa grittentà davart ses serviturs e m'ha laschà metter en praschun en la chasa dal suprem da la guardia dal corp – mai ed il pasterner suprem.
11 Lura avevan el ed jau la medema notg in siemi. Mintga siemi aveva sia atgna impurtanza.
12 Da lezzas uras era in giuven ebraic tar nus, in servitur dal suprem da la guardia corporala. Cura che nus al avain raquintà noss siemis, als ha el dumandà per nus.
13 E tut è vegnì gist uschia sco quai ch'el aveva ditg a nus en ses pled. Jau sun puspè vegnida duvrada en mes uffizi, ma l'auter um han ins pendì si."
14 Qua ha il farao Joseph laschà clamar e s'ha fermà el spert or da la praschun. El s'ha rasà ora, ha tratg si autra vestgadira ed è ì per il farao.
15 Il farao ha lura ditg a Joseph: "Jau hai gì in siemi, ma i n'è là nagin che po s'imaginar el. Uss m'han ins rapportà che ti pos dir in siemi, sche ti al audas."
16 Sin quai ha Joseph dà per resposta al farao: "Betg jau – Dieu vegn ad annunziar il bun al farao."
17 En pli ha il farao ditg a Joseph: "En mes siemi sun jau stà a la riva dal Nil.
18 Tuttenina ein siat bialas vaccas grassas vegnidas ord il Nil ed han entschiet a pascular el Nil.
19 Suenter ellas èn vegnidas ora anc ina giada set vatgas. Ellas eran flaivlas e magras e vesevan ora fitg mal. Jau n'hai anc mai vis en tut l'Egipta vatgas che parevan uschè nauschas.
20 Las vatgas smaladidas e mal-costas han cumenzà a magliar si las set vachas grassas.
21 Ma cur ch'els tils han maglià n'han ins insumma betg badà quai. Els vesevan anc ora uschè mal sco avant. Lura sun jau vegnida alerta.
22 Suenter hai jau vis en mes siemi set ureglias plainas e bunas da crescher vi d'ina mesaglina.
23 Suenter els èn creschids là set cornets smagrids e satigls ch'eran sientads dal vent da l'ost.
24 Las ureglias satiglias han cumenzà a tragutter las set bunas ureglias. Jau hai raquintà quai als sacerdots striunads, ma nagin n'ha pudì declerar quai.
25 Joseph ha lura ditg al farao: "Ils siemis dal farao han in'impurtanza eguala. Il ver Dieu ha communitgà al farao tge ch'el vegn a far.
26 Las siat bunas vaccas stattan per siat onns – gest sco las siat bunas ureglias. Ils siemis han ina e la medema significaziun.
27 Las set vachas smagridas e nauschas chi sun gnidas sü davo ellas sun set ons. E las set vachas vitas süttas dal vent da l'Ost significhan set ons fom.
28 Igl è uschia sco che jau hai ditg al farao: il vair Dieu ha laschà vesair il farao tge ch'el vegn a far.
29 In tuot l'Egipta vegni a dar set ons üna gronda surabundanza.
30 Ma suenter vegnan set ons cun sgürezza da la fom e l'intera surabundanza in Egipta vain ad esser invlidada. La fom vain inflammada il pajais.
31 La fom vegn ad esser uschè greva, ch'ins na sa regorda pli da l'abundanza che regiva avant il pajais.
32 Il farao ha gì il sömmi duas giadas, perquai ch'il vair Dieu ha fixà questa chaussa ed il vair Dieu vegn prest a l'exequir.
33 Perquai duess il farao ir enturn cun in um sabi e dar ad el la responsabladad envers l'Egipta.
34 Il farao duess agir e duvrar survegliader en il pajais ed incassar in tschintgavel dals retgavs da l' Egipta durant ils set onns da surabundanza.
35 Els duain rimnar tut las victualias dals proxims buns onns e conservar – per incumbensa dal farao – graun sco nutriment en las citads.
36 Da quests preparats da nutriment duai il pajais sa nutrir durant ils set onns da fomaz ch'i dat en l'Egipta per ch'il pajais na pateschia betg da la fom.
37 Il farao e tuot ses servients han chattà buna quista proposta.
38 Qua ha il farao ditg a ses serviturs: "È insatgi pli adattà che quest um, en il qual è il spiert da Dieu?"
39 A Joseph ha ditg il farao: "Nagin n'è uschè chapibel e sabi sco ti, pertge che Dieu t'ha laschà savair tut quai.
40 Jau ta suttamet persunalmain a mia chasa, e mes entir pievel duai far per cumond a tai senza cundiziuns. Mo jau en mia posiziun sco retg vegn a star sur tai."
41 Plinavant ha il farao ditg a Joseph: "Cun quai ta suttamet jau a l'entira Egipta."
42 Lu ha il farao priu giu siu rintg da sigil e teniu el enta maun Joseph. El ha dau ad el vestgadira da taila fina ed ha mess ina culauna dad aur.
43 El ha ultra da quai laschà ir el en ses segund char d'onur ed ins ha clamà or davant el: "Avréch!" Uschia ha il farao suttamess l'entira Egipta.
44 Plinavant ha il farao ditg a Joseph: "Jau sun il farao, ma senza tia lubientscha na dastga nagin far insatge en l'entira Egipta."
45 Davo ha il farao Joseph dà il nom Zaphenath-Paneach. Eir til ha'l dat Asenath a sia duonna, la figlia Potipheras, il sacerdot dad Ona. E Joseph ha cumanzà a survigilar l'Egipta.
46 Joseph veva 30 ons cur ch'el steva davant il farao, il retg da l'Egipta. Lura veva Joseph bandunà il farao ed es rivà tras l'intera Egipta.
47 Durant ils set onns da sia surabundanza ha il pajais furnì in grond retgav.
48 Joseph ha ramassà dürant ils set ons tuot las mangiativas in Egipta e las ha conservà illas citads. El ha laschà deponer in mincha cità las mangiativas dals chomps circundants.
49 Joseph ha conservà inavo quantitads enormas – graun sco sablun sper la mar. Igl era uschè bler ch'ins ha chalà da mesirar el.
50 avaunt cha'l prüm on es gni da la fom, nar Asenath, la figlia Potipheras, dal sacerdot dad Ona, il Josef duos figls.
51 Al primnaschì ha Joseph dà il num "Manasse", ed el ha ditg: "Dieu m'ha laschà emblidar tut mias difficultads e l'entira chasa da mes bab."
52 Il segund figl ha el numnà Ephraim, perquai ch'el ha ditg: "Dieu m'ha laschà fructifitgar en il pajais da mia miseria."
53 Ils set onns da surabundanza en Egipta èn ids a fin
54 e'ls set ons da la fom han cumanzà – sco cha Joseph ha annunzià. In tuot ils pajais es derasada la fomina, ma in Egipta hai dat surtuot paun.
55 La finala ha era tut l'Egipta patì fom ed il pievel ha cumenzà a prender suenter il farao per paun. Qua ha il farao intimà tut ils Egipzians: "Va tar Giusep e fa quai ch'el ta di."
56 Cur cha la fom es creschüda in tuot la terra, ha Joseph cumanzà ad arver dapertuot ils arcuns da graun e vender graun als Egipzians. La fom ho nempe controllao l'Egipta ferm.
57 hans da tuot ils pajais sun gnieus in Egipta per cumprar graun da Josef, perche cha la fom ho mantgnieu l'intera terra.