GTranslate tscherna tia lingua

1.Samuel 20 da 31

von Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 396

 

1.Samuel 20 da 31

20 David ei fugius da Najoth a Rama, ei lu denton ius a Jonathan ed ha dumandau el: "Tgei hai jeu fatg? Tgei hai jeu rut? Co hai jeu denunziau a tes bab ch'el ha mirau sin mia veta?"

2 "Quai n'è betg da s'imaginar! Ti na vegns betg a murir!", ha respundì Jonathan. "Mes bab na fa nagut senza al tradir a mai – tuttina sch'igl è ina gronda u pitschna chaussa. Pertge duess el taschentar quai a mai? Quai na vegn betg a capitar."

3 Ma David ha lura anc engirà: "Tes bab sa precis quant bain che ti pensas da mai, e schess: "Jonathan na dastga betg savair quai, el prendess memia fitg cun el. Ma uschè vaira Jehova viva ed uschè vardaivel che ti vivas: jau sun be in pass davent da la mort!"

4 Sinaquai ha Jonathan ditg a David: "Quai che ti vuls: jau fatsch quai per tai."

5 David ha dumandà Jonathan: "Damaun è glina nova ed il retg ma spetga segir vi da sia tavla. Jau ma lasch ir ed jau ma zupp fin damaun saira en il liber.

6 Sche tes bab m'avess da mancar, di el: "David m'ha dumandà la lubientscha da pudair ir svelt en sia citad Betlehem, perquai che là ha lieu l'unfrenda annuala per l'entira famiglia.

7 Sche sia resposta tuna: "Quai è en urden", lura signifitga la pasch per mai, tes servitur. Ma sch'el vegn grit, pudais ti esser segir ch'el è decis da far donn a mai.

8 Mussai a mai, a tes servient, amur loiala, perquai che ti has fatg ina confederaziun cun mai avant Jehova. Sche jau sun culpaivla, ma mazza ti – pertge m'extradesch ti a tes bab?"

9 "Quai che ti dias qua n'è betg imaginabel!", ha Jonathan respundì. "Cur che jau vegn a savair che mes bab è decidì da donnegiar tai, vegn jau en mintga cas a t'infurmar."

10 David ha dumandà Jonathan: "Tgi m'ha a savair, sche tes bab ta dat ina resposta scurrila?"

11 "Vegni, nus giain en il liber!", ha proponì Jonathan David, ed uschia èn els ids ora tuts dus.

12 Alura ha Jonathan ditg a David: "Jehova, il Dieu da l'Israel, è perditga: damaun da questas uras o puschmaun vegn jau a drizzar ora mes bab. Sch'el t'ha, David, amiaivlamain, vegn jau a trametter insatgi che t'infurmescha.

13 Sch'el ta vul però far donn ed jau na ta dun betg remischun e na ta pos betg metter en segirtad, lura duai Jehova pajar enavos il dubel a mai Jonathan. Jau ta stat da la vart sco quai ch'el ha fatg cun mes bab.

14 E ti, muss a mai uschè ditg che jau viv e mezza, cura che jau mora, la medema amur loiala sco quai che jau hai.

15 Privescha mia chasa da cuminanza mai tia amur loiala, perfin sche jau lasch svanir tut tes inimis da la surfatscha da la terra.

16 Uschia ha Jonathan fatg ina confederaziun cun la chasa Davids ed ha ditg: "Jehova vegn ad insister che ils inimis da David vegnan fatgs responsabels."

17 Jonathan ha amo üna jada engirà a David cun si'amur per el, perquai ch'el til amava sco el sez.

18 Lura ha Jonathan ditg ad el: "Damaun èsi glina nova e ti vegns a mancar, perquai che ti vegns ad esser vida.

19 E puschmaun as mancainsa pir da dretg a tai. Va a la plazza nua che ti t'has zuppà quel di e resta qua tar quel crap.

20 Jau vegn a trair trais fridas vi d'ina vart, sco sche jau avess vulì far là ina finamira.

21 Cura che jau tramet davent il servient, vegn jau a dir: 'Geh, hol die Puppen!' Jau di lura ad el: 'Dai! Las frizzas èn sin questa vart da tai, al culiez!', ti pos turnar, pertge che jau viva: quai signifitga pasch per tai, e ti n'es betg en privel.

22 Ma cura che jau di al buob: 'Da! Ils pilasters èn vinavant davent!', lura fugir, pertge che jau vuless che ti vomias davent.

23 E quai che nus ans avain empermess, ti ed jau, da quai duai jau esser per adina perditga."

24 Pia s'ha David zuppà al liber. Da Bumaun ha il retg prì sia plazza vi da la tavla.

25 Il retg seseva sco il solit vi da la paraid, Jonathan visavi el ed arias sper Saul. Ma il plaz da David è restà vida.

26 Saul n'ha ditg nagut da quai quel di, pertge ch'el ha pensà: "Insatge è capità ed el n'è betg pur. Gea, el è segir malnet."

27 Ma cura ch'il segund di, il di suenter la glina nova, ha Davids Plaz anc adina vida, ha Saul dumandà ses figl Jonathan: "Pertge n'è il figl Isaïs betg cumparì ier ed oz per mangiar?"

28 Jonathan ha respundì a Saul: "David vuleva ir a Betlehem e m'ha dumandà la lubientscha.

29 El ha ditg: "Per plaschair ma lascha ir, nossa famiglia ha ina festa d'unfrenda en citad, mes frar pretenda che jau vegnia. Sche jau stun pia en tia favur, ma lasch jau per plaschair ir senza dubi, per che jau possia visitar mes frars. Perquai n'è el betg cumparì a la tavla dal retg."

30 Qua è Saul vegnì grittentà sin Jonathan ed ha ditg ad el: "Ti figl d'ina dunna rebellanta! Pensa, jau na sai betg che ti ta decidias per quest figl Isaïs – per tia vargugna e per la vargugna da tia mamma?

31 Uschè ditg cha quist figl Isaïs viva sülla terra, nu tü e tia signuria, n'hajas nagina existenza fixa. Quitai ch'el vegna manà natiers. El sto murir!"

32 Jonathan ha fatg encunter siu bab Saul: "Pertgei duei el murir? Tgei ha el fatg?"

33 Qua ha Saul schlavazzà il Speer suenter el per inscuntrar ed uschia ha Jonathan savì che ses bab era decis da mazzar David.

34 clandestinamain avant la gritta è Jonathan siglì giu da maisa. El n'ha betg chaschunà ina morsa il segund di da la glina, perquai ch'el era sa grittentà pervi da David e perquai che ses agen bab l'aveva umilià.

35 L'autra damaun è Jonathan ì cun in giuven servitur or en il liber, nua ch'el ha fatg in accord cun David.

36 Jonathan ha clamà si ses servient: "Per plaschair curra e tschertga ils paliets ch'jau tir giu!" Il servient è currì e Jonathan ha sdrappà il paliet lunsch sur el vi.

37 Cur ch'il servient è vegnì a la plazza nua ch'el ha sajettà giu il pal, ha Jonathan clamà ad el: "N'è il pal betg pli lunsch davent?"

38 Lura ha Jonathan clamà a la fin: "Svelt! Be t'ha betg si!", sinaquai ha ses servient rimnà las fridas ed è turnà tar ses patrun.

39 Il servient era dal tuttafatg senza senn, mo Jonathan e David savevan da tge ch'i sa tractava.

40 Jonathan ha ussa dà sias armas a ses servient ed al ha cumandà: "Va e porta la rauba en la citad!"

41 Cur ch'il servient era partì, s'aveva David d'ina plazza dal tuttafatg damanaivel vers il sid. Lura s'ha'l bittà per terra e s'enclina trais giadas, sin quai èn ils dus s'enclinads e planschevan in cun l'auter, ma David planscheva il pli bler.

42 Jonathan ha ditg a David: "Va en pasch, pertge nus dus avain engirà en il num da Jehova: 'Jau duai esser per adina perditga tranter tai e mai e tranter tes descendents e mes descendents.

David s'ha mess sin via e Jonathan es tuornà aint illa cità.