Lucas 24 da 24

Lucas 24 da 24

24 L'emprim di da l'emna èn las dunnas dentant vegnidas baud a la fossa ed han gì cun sai las substanzas aromaticas preparadas.

2 Els han dentant constatà ch'il crap è rudlà davent da la fossa,

3 e cur ch'els èn entrads n'era la bara dal Segner Jesus da chattar nagliur.

4 Durant ch'els han engianà, stevan en ina giada dus umens en midaments glischants tar els.

5 Dunnas han survegnì tema ed han survegnì il chau. Ils umens schevan perquai ad ellas: "Pertge tschertgais vus il viv tar ils morts?

6 El n'è betg qua, ma el è vegnì sveglià. As regurdais da quai ch'el ha ditg a vus cura ch'el era anc en Galilea:

7 ch'il figl da l'uman vegn extradì als putgants, als quals el sto vegnir mess vi dal pal e star si il terz di.

8 Qua èn naschids puspè lur pleds,

9 ed els èn ids davent da la fossa ed han raquintà tut als indesch e tut las autras.

10 d'eiran Maria Madleina, Johanna e Maria, la mamma da Jakobus. Eir tschellas duonnas chi d'eiran pro ellas haun rapportà tuot als apostels.

11 Els han dentant tegnì tut quai per nunsenn e na crajevan betg las dunnas.

12 Pieder perencunter è s'auzà ed è currì tar la fossa e cur ch'el è ì davent, veseva el mo ils faziels da glin. Qua è el ì davent e sa dumandà, tge ch'era capità bain.

13 Il medem di eran dus dad els sin via vers in vitg numnà Emma·, circa 11 kilometers davent da Jerusalem,

14 ed els discurrivan da tut quai ch'era succedì.

15 Duront ch'els han discurriu e discutau sur da tut, ha Jesus intimau els ed ei s'associaus ad els,

16 ma els eran pitgads sco tschorvs e n'al han betg percurschì.

17 El ha dumandà: "Da tge discutais vus lura qua sin via uschè viva?" Qua èn els restads trists.

18 In dals dus, el era il cleopas, ha respundì: "Vas ti sco in ester sulet a Jerusalem che ti n'has betg tschiffà quai ch'è capità là ils ultims dis?"

19 "Tge è capità?", ha'l infurmà. "Quai cun Jesus, il Nazarener", han els respus. "Co ch'igl è sa mussà, era el in profet – pussant en pled e fatg avant Dieu ed en tut ils umans.

20 E co cha noss prer e schef til han extradì, per ch'el gnia sentenzià a la mort, e lura til s'han ins mess vi dal pal.

21 Nus avevan sperà ch'el fiss quel che vegn a deliberar l'Israel. Gea, ed ussa avain nus gia il terz di dapi che tut quai è capità.

22 Lura ans han anc intginas dunnas da noss mez fatg smirvegliar. Ellas èn idas gia la damaun marvegl a la fossa,

 23 ma els n'han chattà nagliur sia bara. Qua èn els arrivads ed han raquintà ch'els hajan vis anghels en in'appariziun surnatirala che han ditg ch'el vivia.

24 intgins che eran tar nus èn lura ids a la fossa ed igl è stà uschia sco che las dunnas han rapportà, ma n'han betg vis el."

25 El als ha ditg: "Ah, vus nunchapis! Quant plaun che voss cor è tuttina da crair en tut las decleraziuns dals profets!

26 n'ha il Cristus betg stuì patir tut quai ed arrivar en sia gloria?"

27 Cumenzà cun Moses e cun tut ils profets ha el preschentà en tut las scrittiras quai che pertutga el.

28 La finala ein els vegni sper il vitg, nua ch'els ein stai sin viadi, ed el ha fatg sco sch'el cuntinuass.

29 Ma els han pledà per el: "Stai tar nus. Igl è prest saira, il di va a fin." El als ha accumpagnà ed è restà tar els.

30 Cun mangiar ha el lura prendì il paun, benedì, rut e tanschì vinavant.

31 cheu ein els i si ed els han s'encurschiu, mo el ei svanius ord lur miez.

32 Els schevan in a l'auter: "I n'ha betg brischà noss cor en noss intern, cura ch'el discurriva cun nus ed ans ha avert las scrittiras dal tuttafatg?"

33 En la medema ura èn els stads si ed èn turnads a Jerusalem. Là han els chattà las indesch ensemen cun tschellas

34 ed han fatg a savair dad els: "Il Segner è propi vegnì sveglià ed el è cumparì a Simon!"

35 han els raquintà dals eveniments sin viadi e ch'els l'han percurschì co ch'el ha rut il paun.

36 Durant ch'els raquintavan tut quai, steva el tuttenina sez en lur center ed ha ditg: "Pasch saja cun vus!"

37 ma da la gronda tema e sgarschur han els manegià da vesair in spiert.

38 "Pertge essas vus uschè inquietads e pertge laschais vus dubis en Voss cor?", l'ha el dumandà.

39 "Guardai bain mes mauns e mes pès, lura vesais vus che jau sun. Prendai patgific e persvada vus sezs. In spiert n'è gea betg da charn ed ossa sco che vus vesais tar mai."

40 Intant ch'el ha dit quai, tils ha'l muossà sieu mauns e pes.

41 Ma dal grond plaschair e da smarvegl na pudevan els anc adina betg crair, ed uschia l'ha el dumandà: "Vais vus da mangiar là?"

42 sün quel haun els do ün toc pesch brassà.

43 El ha tgnü e tschüffer davant lur ögls.

44 Lura als ha el declerà: "Cur che jau era anc tar vus, hai jau ditg a vus che tut quai che stat scrit en la lescha da Moses, en las scrittiras dals profets ed en ils psalms sur mai."

45 Alura ha el effectuà ch' els han pudì registrar cumplettamain la muntada da las scrittiras,

46 e las ha ditg: "En las scrittiras statti il suandant: il Cristus vegn a patir e levar il terz di dals morts,

47 ed en ses num vegn ins pregià en tut ils pievels da la ricla per perdunar ils putgads – cumenzà a Jerusalem.

48 da tut quei duei vus esser perdetgas.

49 E dal rest: jau tramet quai che mes bab ha empermess. Vus, restais en la citad, fin che Vus vegnis circumdada cun forza da l'autezza."

50 lura tils ha'l manà fin a Betania ed ha auzà ils mauns e benedì.

51 Duront ch'el ha benediu, eis el vegnius prius naven dad els e dauzaus si en tschiel.

52 Els èn s'enclinads davant el ed èn lura turnads a Jerusalem plain plaschair.

53 Ed els eran stediamain en il tempel e laudavan Dieu.